Jarosław Kaczyński

Encyklopedia Solidarności

Hasło wydrukowane w Tomie I.

Jarosław Kaczyński, ur. 18 VI 1949 w Warszawie. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, Wydz. Prawa i Administracji (1971), w 1976 doktorat.

1971-1976 pracownik Międzyuczelnianego Zakładu Badań nad Szkolnictwem Wyższym (obecnie Instytut Polityki Naukowej i Szkolnictwa Wyższego) przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, od 1977 Filii UW w Białymstoku. W III 1968 uczestnik wieców studenckich na UW. 1970-1980 uczestnik nieformalnego seminarium prof. Stanisława Ehrlicha nt. zależności Polski od ZSRS. Od 1976 współpracownik KOR, następnie KSS KOR, w 1976 zbierał informacje o represjach wobec uczestników wydarzeń Czerwca, uczestnik akcji pomocy, w czasie wyjazdu do Płocka zatrzymany. Od 1977 współpracownik Biura Interwencyjnego KOR, następnie KSS KOR, badał m.in. przypadki morderstw popełnionych przez funkcjonariuszy MO i SB. Uczestnik akcji ulotkowych w 1978 w związku z procesem Kazimierza Świtonia, następnie w 1980 w obronie Edmunda Zadrożyńskiego. W 1978 przez kilka miesięcy p.o. kierownik Biura Interwencyjnego w zastępstwie Zofii Romaszewskiej. Od 1979 w redakcji niezależnego pisma „Głos”. W 1980 uczestnik opracowywania dokumentu Raport Madrycki. O przestrzeganiu praw człowieka i obywatela w Polsce.

W VIII 1980 przyjechał do Wrocławia i spotkał się z przedstawicielami MKS; następnie aresztowany, zwolniony 1 IX 1980 na mocy Porozumień Sierpniowych; od IX 0180 w „S”, kierownik sekcji prawnej Ośrodka Badań Społecznych przy MKZ, następnie Regionie Mazowsze. We IX 1981 sygnatariusz deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości.

Po 13 XII 1981 współorganizator (z Ludwikiem Dornem) podziemnej edycji pisma „Głos”. Od 1982 członek Komitetu Helsińskiego w Polsce, od 1983 współpracownik TKK „S”, m.in. od 1986 kierownik biura społeczno-politycznego TKK, od jesieni 1987 sekretarz KKW „S”. W V i VIII 1988 doradca strajkujących w Stoczni Gdańskiej im. Lenina.

W 1989 uczestnik obrad Okrągłego Stołu w zespole ds. reform politycznych oraz w podzespole ds. reformy prawa i sądów. Od 1989 w KO przy Przewodniczącym „S” Lechu Wałęsie. VII-VIII 1989 z upoważnienia L. Wałęsy prowadził rozmowy z SD i ZSL, których efektem było zawarcie nowej koalicji i wybór Tadeusza Mazowieckiego na premiera. 1989-1991 senator RP z listy KO „S”, redaktor naczelny „Tygodnika Solidarność”. W 1990 współzałożyciel Fundacji Prasowej Solidarność. 1990-1991 szef Kancelarii Prezydenta L. Wałęsy. W 1990 założyciel PC, do 1998 jego prezes. 1991-1993 poseł RP z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum, w Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego oraz Komisji Sprawiedliwości, 1997-2001 poseł RP z listy ROP. W 2001 współzałożyciel PiS, od 2003 prezes i przewodniczący Zarządu Głównego PiS. Od 2001 poseł RP z listy PiS; 2005-2010 członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego przy prezydencie RP. VI 2006 – XI 2007 premier rządu RP.

14 II – 10 IX 1979 rozpracowywany przez Wydz. III KW MO w Płocku w ramach SOR [SOS] krypt. Pomoc; 18 II 1980 – 24 IX 1982 przez Wydz. III KW MO w Białymstoku w ramach SOS krypt. Prawnik; 20 I – 9 VIII 1982 przez Wydz. IX Dep. III MSW w ramach KE krypt. Jar; 1981-1984 przez Wydz. III-2 SUSW w ramach SO krypt. Klub.

Mirosława Łątkowska, Adam Borowski
Region Mazowsze
Widok
Osobiste

Patronat

 

 

 

 

Mecenas
Encyklopedii
Solidarności

 

Sponsorzy